الگوی ودّ الهی در سوره مریم؛ طراحی زیست‌بوم فرهنگی و عاطفی شهر تهران

به گزارش خبرنگار فرهنگی «صد آنلاین»، اندیشکده حکمرانی فرهنگی شهر تهران در یادداشتی علمی با تأکید بر آیه ۹۶ سوره مریم، الگویی قرآنی برای بازسازی سرمایه عاطفی و اخلاقی شهر ارائه کرده و تأکید دارد که تحقق حکمرانی فرهنگی زمانی ممکن است که ایمان نهادی، عمل صالح سازمانی و محبت اجتماعی در هم تنیده شوند.

در این یادداشت با استناد به آیهٔ شریفه

«إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَٰنُ وُدًّا» (سوره مریم، آیه ۹۶)

آمده است که «ودّ الهی» در قرآن به معنای ایجاد محبت و پیوند قلبی میان اهل ایمان است، و این امر می‌تواند الگویی کاربردی برای ارتقای حکمرانی فرهنگی شهر تهران به شمار آید.

اندیشکده در تحلیل خود تأکید کرده است: تا زمانی که نهادهای فرهنگی به سطحی از ایمان نهادی و عمل صالح سازمانی نرسند، محبت مردمی یا همان سرمایه اجتماعی فرهنگی در شهر شکل نخواهد گرفت. در این نگاه، ودّ الهی نه فقط یک مفهوم معنوی، بلکه شاخصی برای کارآمدی فرهنگی و اخلاقی نهادهای شهری است.

در ادامه، یادداشت سه مرحله برای اجرایی‌سازی این مفهوم ارائه می‌کند:

نخست، باور به مأموریت معنوی نهادهای فرهنگی؛ دوم، تحقق عدالت و شفافیت مدیریتی در رفتار سازمانی؛ و سوم، ایجاد وفاداری و محبت متقابل شهروندان به عنوان نتیجه طبیعی ایمان و عمل صالح.

این یادداشت در پایان یادآور می‌شود که سرمایه محبت در شهر از دل مقررات برنمی‌خیزد، بلکه از صداقت، خیررسانی و رفتار اخلاقی مدیران و نهادهای فرهنگی زاده می‌شود. در نتیجه، تکامل عملیات فرهنگی شهر تهران زمانی محقق خواهد شد که مردم در منش مدیران خود، رحمت و ودّ الهی را احساس کنند.